مولانا-غزل شماره 1165
میر خرابات تویی ای نگار
وز تو خرابات چنین بیقرار
جمله خرابات خراب تواند
جمله ی اسرار ز توست آشکار
جان خراباتی و عمر عزیز
هین که بشد عمر چنین هوشیار
جان و جهان جان مرا دست گیر
چشم جهان حرف مرا گوش دار
خاک کفت چشم مرا توتیاست
وعده ی تو گوش مرا گوشوار
خمر کهن بر سر عشاق ریز
صورت نو در دل مستان نگار
ساغر بازیچه ی فانی ببر
ساغر مردانه ی ما را بیار
آتش می بر سر پرهیز ریز
وای بر آن زاهد پرهیزکار
حق چو شراب ازلی دردهد
مرد خورد باده ی حق مردوار
پرورش جان به سقاهم بود
از می و از ساغر پروردگار
