عبید زاکانی – رباعی شماره 11
این شمع که شب در انجمن می خندد
ماند به گلی که در چمن می خندد
هر شب که به بالین من آید تا روز
میسوزد و بر گریه ی من می خندد
این شمع که شب در انجمن می خندد
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط