
صائب تبریزی- غزل شماره 3542
رتبۀ خطّ تو بالغ نظران می دانند
قدر یاقوت تو روشن گهران می دانند
شیوۀ چشم ترا اهل نظر می یابند
نشأۀ حسن ترا بیخبران می دانند
از نگاه تو چه یابند پریشان سخنان؟
این زبانی است که صاحب نظران می دانند
سرو و شمشاد همین قامتی افراخته اند
روش دلبری این خوش کمران می دانند
منعمان را به حساب غم ایام چه کار؟
این حسابی که بی سیم و زران می دانند
رهروانی که درین بادیه گرم طلبند
برق را داخل بی بال و پران می دانند
با سخنهای تو صائب که زوالش مرساد!
حالتی هست که کامل نظران می دانند