صائب تبریزی- غزل شماره 1863
فتح و ظفر ز خودشکنی زیردست ماست
چون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست
آشوب عالمیم ز هر مصرعی چو زلف
سر رشتۀ تپیدن دلها به دست ماست
باطل حجاب دیدۀ حق بین نمی شود
دنیا بهشت در نظر حق پرست ماست
خمخانه شد تهیّ و ندادیم نم برون
منصور، داغ حوصلۀ دیرمست ماست
گنجینه دار گوهر دریای رحمتیم
چون ابر، چشم پاک صدفها به دست ماست
چون توبۀ بهار، درین سبز انجمن
صائب به هر که می نگری در شکست ماست
