قبلینوشته قبلی نوشته بعدیبعد شست در هنگامه میباید فکند خواجوی کرمانی – معمیات شماره 25 شست در هنگامه میباید فکند تا که افتد ماهئی ناگه به بند نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط آنک هستم ز خاک درگه او ادامه نوشته » آنک دل را به وصلش امیدّست ادامه نوشته » شه در بر ما نام پری پیکر ماست ادامه نوشته » بچه ی مرغ تا نگردانی ادامه نوشته » آن سرو را نگر چو الف در میان زین ادامه نوشته » آنک او ده یک قدّش نبود سرو روان ادامه نوشته »