سعدی-گلستان-باب هشتم در آداب صحبت
شماره 36
نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی ، نادان نبودی .
چون نداری کمال فضل آن به
که زبان در دهان نگه داری
آدمی را زبان فضیحه کند
جوز بی مغز را سبکساری
خری را ابلهی تعلیم می داد
برو بر صرف کرده سعی دایم
حکیمی گفتش ای نادان چه کوشی
درین سودا به ترس از لوم لایم
نیاموزد بهایم از تو گفتار
تو خاموشی بیاموز از بهایم
هر که تامل نکند در جواب
بیشتر آید سخنش ناصواب
یا سخن آرای چو مردم به هوش
یا بنشین چون حیوانان خموش
