قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار / اشعار سنتی / غزلی از نسیبه عابدی تهرانی

غزلی از نسیبه عابدی تهرانی

پرنده می شوم اما تفنگ نزدیک است

سکوت می کنم آهنگ جنگ نزدیک است

صدای کودکی ام در همیشه جا مانده

دوباره قلب من و دست و … سنگ نزدیک است

به ماه بودن من دل نبند بعد از این

کمین و پنجه ی مشتی پلنگ نزدیک است

و کوچه کوچه دلم را به باد بخشیدم

شبی که جرات مرگی قشنگ نزدیک است

تو مثل موج رها ، من شبیه شاعرها

تو می روی و دلی تنگ تنگ نزدیک است


واژگان کلیدی : اشعار،نمونه شعر،شاعر،شعرهای،شعری از،یک شعر از،غزل غزلیات غزل های غزلی از،نسيبه عابدي تهراني.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code