مولانا – کلیات شمس تبریزی
رباعی شماره 227
باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت جست و در خانه گریخت
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت
باران به سر گرم دلی بر میریخت
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط