مولانا – کلیات شمس تبریزی
رباعی شماره 1709
ای باده تو شاهی که همه داد کنی
صد بنده به یک صبوح آزاد کنی
چشمم به تو روشنست همچون خورشید
هم در تو گریزم که توام شاد کنی
ای باده تو شاهی که همه داد کنی
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط