
مولانا-غزل شماره 920
کسی که عاشق آن رونق چمن باشد
عجب مدار که در بیدلی چو من باشد
حدیث صبر مگویید صبر را ره نیست
در آن دلی که بدان یار ممتحن باشد
چو عشق سلسله ی خویش را بجنباند
جنون عقل فلاطون و بوالحسن باشد
به جان عشق که جانی ز عشق جان نبرد
وگر درونه ی صد برج و صد بدن باشد
اگر چو شیر شوی عشق شیرگیر قوی ست
وگر چه پیل شوی عشق کرکدن باشد
وگر به قعر چهی درروی برای گریز
چو دلو گردن از او بسته ی رسن باشد
وگر چو موی شوی موی میشکافد عشق
وگر کباب شوی عشق باب زن باشد
امان عالم عشق ست و معدلت هم از اوست
وگر چه راه زن عقل مرد و زن باشد
خموش کن که سخن را وطن دمشق دل ست
مگو غریب ورا کش چنین وطن باشد