در دل من پرده ی نو می زنی
ای دل و ای دیده و ای روشنی
پرده تویی وز پس پرده توی
هر نفسی شکل دگر می زنی
پرده چنان زن که به هر زخمه ای
پرده ی ظلمت ز نظر برکنی
شب منم و خلوت قندیل جان
خیز که تو آتش با روغنی
بی من تو هر دو تویی یا تو من
جان منی آن منی یا منی
نکته ی چون جان شنوم من ز چنگ
تن تن تن تن که تو یعنی تنی
گر تنم و گر دلم و گر روان
شاد برانم که توام می تنی
از تو چرا زور نیابم که تو
قوت هر صخره و هر آهنی
از تو چرا نور نگیرم که تو
تابش هر خانه و هر روزنی
دم نزنم دیگر و گردم خموش
چون تو مرا کامل در هر فنی
روزن دل آه چه خوش روزنی
یا تو مگر روزن یار منی
