آمد بهار ای عاشقان تا گل کند جلوه گری
آمد اوان بلبلان کز جان نماید دلبری
صد بلبل زیبا نگر بر شاخها نالان شده
پرها زنان شادی کنان چون واعظان منبری
وارسته از سر پای وی در رحمت غفران حی
کرده غمان را پنج طی چون ماه بدر انوری
طایر شده بر شاخها مستان شده بر کاخها
نوشان ز جان اقداحها چون شاه صاحب لشکری
گل نیز خنده آمده بر روی بلبل خوش شده
رعنا و خوب و نازنین از باده ها گشته عری
شاه همه تبریزیان جانان ما شد شمس دین
بنمود رخ با عاشقان چون آفتاب خاوری
