جهان آلوده ی خواب است

سهراب سپهری – مجموعه مرگ رنگ

شماره 20

وهم

جهان آلوده ی خواب است

فرو بسته است وحشت در به روی هر تپش، هر بانگ

چنان که من به روی خویش

در این خلوت که نقش دلپذیرش نیست

و دیوارش فرو می خواندم در گوش

میان این همه انگار

چه پنهان رنگ ها دارد فریب زیست

شب از وحشت گرانبار است

جهان آلوده ی خواب است و من در وهم خود بیدار

چه دیگر طرح می ریزد فریب زیست

در این خلوت که حیرت نقش دیوار است ؟