قبلینوشته قبلی تهی بود و نسیمی،سیاهی بود و ستاره ای سهراب سپهری – مجموعه آوار آفتاب شماره 32 محراب تهی بود و نسیمی سیاهی بود و ستاره ای هستی بود و زمزمه ای لب بود و نیایشی من بود و تویی نماز و محرابی نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط دریچه ی باز قفس بر تازگی باغ ها سرانگیز است ادامه نوشته » تنها در بی چراغی شب ها می رفتم ادامه نوشته » کوهساران مرا پر كن ای طنین فراموشی ادامه نوشته » دریاکنار از صدف های تهی پوشیده است ادامه نوشته » میان این سنگ و آفتاب پژمردگی افسانه شد ادامه نوشته » رویا زدگی شکست، پهنه به سایه فرو بود ادامه نوشته »