سعدی-بوستان-باب هفتم در عالم تربیت
شماره 8
دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ
پراکنده نعلین و پرّنده سنگ
یکی فتنه دید از طرف برشکست
یکی در میان آمد و سر شکست
کسی خوشتر از خویشتن دار نیست
که با خوب و زشتِ کسش کار نیست
تو را دیده در سر نهادند و گوش
دهن جای گفتار و دل جای هوش
مگر بازدانی نشیب از فراز
نگویی که این کوته است آن دراز
