غزل سرای و نواهای رفته باز آور

اقبال لاهوری

زبور عجم

شماره 4

غزل سرای و نواهای رفته باز آور

به این فسرده دلان حرف دل نواز آور

کنشت و کعبه و بتخانه و کلیسا را

هزار فتنه از آن چشم نیم باز آور

ز باده ای که به خاک من آتشی آمیخت

پیاله ای به جوانان نو نیاز آور

نی ای که دل ز نوایش به سینه می رقصد

می ای که شیشه ی جان را دهد گداز آور

به نیستان عجم باد صبحدم تیز است

شراره ای که فرو می چکد ز ساز آور