مولانا-غزل شماره 1236
برفتم دی به پیشش سخت پرجوش
نپرسید او مرا بنشست خاموش
نظر کردم بر او یعنی که واپرس
که بیروی چو ماهم چون بدی دوش
نظر اندر زمین میکرد یارم
که یعنی چون زمین شو پست و بیهوش
ببوسیدم زمین را سجده کردم
که یعنی چون زمینم مست و مدهوش
برفتم دی به پیشش سخت پرجوش
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط