قبلینوشته قبلی نوشته بعدیبعدی سرو بودیم چندگاه بلند رودکی ابیات پراکنده شماره 103 سرو بودیم چندگاه بلند کوژ گشتیم و چون درونه شدیم نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط یکی آلودهای باشد، که شهری را ببالاید ادامه نوشته » به آتش درون بر مثال سمندر ادامه نوشته » باغ ملک آمد طری از رشحه ی کلک وزیر ادامه نوشته » چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک ! ادامه نوشته » بر رخ هزار زهره ی ثامور برشکفت ادامه نوشته » هر دم که مرا گرفته خاموش ادامه نوشته »