دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

صائب تبریزی- غزل شماره 3973

دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

که سنگ دیده ور از خردۀ شرار شود

اگر ز اهل دلی با شکستگی خوش باش

که دل شکسته چو گردد یکی هزار شود

چه غم ز سختی ایام پاک گوهر را؟

که لعل در جگر سنگ آبدار شود

به جای گرد، قیامت ز خاک برخیزد

به این روش اگر آن فتنه جو سوار شود

فروغ روی تو از صد نقاب می گذرد

مگر عذار ترا شرم پرده دار شود

ز اتفاق شود دشمن ضعیف قوی

که مور در نظر از اجتماع، مار شود

نمی توان به سخن زود شد علم صائب

که از هزار یکی بر سخن سوار شود

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها