ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود؟

صائب تبریزی- غزل شماره 3970

ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود؟

کدام ذره شنیدی که آفتاب شود؟

فسردگی است عنان تاب سالک از مقصود

گره به سینه نگردد دلی که آب شود

مریز خون غزالی که مشک خواهد شد

مچین به غنچگی آن گل کز او گلاب شود

به داد من برس ای عشق، بیش ازین مپسند

که زندگانی من صرف خورد و خواب شود

جهان پوچ بهشتی است ژاژخایان را

ز شوره زار کجا موجۀ سراب شود؟

به ظالمان چه کند تا سرشک مظلومان

که داغ شعله نمکسود از کباب شود

کلاه گوشه به دریای پرگهر شکند

سرس که پر ز هوای تو چون حباب شود

ز عمر قسمت دلمردگان سیه کاری است

ز فیضِ صبح، گرانی نصیبِ خواب شود

فریب عشرت روپوش روزگار مخور

که نوشخند رگ تلخی گلاب شود

اگر بقا طلبی با شکستگی خوش باش

که مه تمام چو شد پای در رکاب شود

عمارتی که بلند از هوا کنی صائب

به نیم چشم زدن پست چون حباب شود

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها