اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد

صائب تبریزی- غزل شماره 3837

اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد

زبان جرأت منصور بند خواهد شد

اگر بهار کند سبز تخم سوخته را

مرا ستارۀ طالع بلند خواهد شد

طبیب اگر چو مسیحا بر آسمان رفته است

ز چاره جویی من دردمند خواهد شد

مگر نقاب به رخسار آتشین فکنی

وگرنه خردۀ گلها سپند خواهد شد

چنین بلند شود گر نهال قامت او

خیالها همه کوته کمند خواهد شد

ز آتش تو سمندر به زینهار آمد

کجا نقاب به روی تو بند خواهد شد؟

میان خوف و رجا شد دل دو عالم خون

که تا قبول تو مشکل پسند خواهد شد؟

کلاه گوشۀ قارون به آفتاب رسید

چه وقت طالع ما سربلند خواهد شد؟

سری که بر سر زانوی دار می رقصد

مقید تن منصور چند خواهد شد؟

شکست شیشۀ دل را مگو صدایی نیست

که این صدا به قیامت بلند خواهد شد

سبک عنانی باد بهار اگر این است

هزار غنچۀ دل هرزه خند خواهد شد

چنین نوای تو گر آتشین شود صائب

بر آتش تو جگرها سپند خواهد شد

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها