ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

صائب تبریزی- غزل شماره 3800

ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

به پای من چو رسد خار رنگ می بازد

اگر ز نغمۀ سیراب، پرده بردارم

هزار غنچۀ منقار رنگ می بازد

نسیمِ شوخِ میِ پرده در چو تند شود

به سینه غنچۀ اسرار رنگ می بازد

به او چه از دل خونین خود سخن گویم؟

که حرف بر لب اظهار رنگ می بازد

شکسته رنگ نگشتی ز عشق، ای بیدرد

ز عشق، چهرۀ دیوار زنگ می بازد

ز ساده لوحی اگر با رخش حریف شود

گل شکفته [چه] بسیار رنگ می بازد

کسی چه تحفه به بازار روزگار برد؟

که گل ز سردی بازار رنگ می بازد

اگر به صورت دیبا نگاه تلخ کنی

ز چهره تا گل دستار رنگ می بازد

چه حرف از گُل تسبیح می زنی صائب؟

خمُش که سنبل زنار رنگ می بازد

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها