أرّوض الخُلدام مغنی الغوانی

خواجوی کرمانی – غزل شماره 837

أرّوض الخُلدام مغنی الغوانی

أضوء الخَدِ أم برقٌ یمانی

رخت از آفتاب عالم‌افروز

دُرفشان در نقاب آسمانی

خدود الغید تحت الصُدغ ضاهت

حَدایق طرّزت بالضمیران

چو آن هندو ندیدم هیچ کافر

سزاوار بهشت جاودانی

نَشُقّ الجَیبَ مِن نشر الخرامی

نحط الرجل فی ربع الغوانی

چه باشد گر دمی در منزل دوست

برآساید غریبی کاروانی

أری فی وجنتیها کُلّ یومٍ

جنانی طارّ فی روض الجنان

نباشد شکّری را این حلاوت

نباشد صورتی را این معانی

یغرّد فی المغار ید المُغنّی

سلام اللهِ ما تلی المثانی

ز خواجو بگذران جامی که مست است

ز چشم ساقی و لحن اغانی

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها