ماهی که دلم به زلف مشک افشان برد

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 207

ماهی که دلم به زلف مشک افشان برد

کس نیست که از درد فراقش جان برد

لعل لب او آب حیات است ولیک

از حسرت آب آب خود نتوان برد

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها